****************

 

მე დავიკარგე …

ცხელი გძნობების ლაბირინთში გადავიჩეხე,

გზას ვერ ვპოულობ და ამაოდ წინწინ მივიწევ,

უკვე მეორედ, ეს მეორედ გადავიკარგე

გრძნობამ, განცდებმა, ემოციამ ხელი დამრიეს. 

წარსული, აწმყო, მომავალი აღარ მასვენებს,

ფიქრი და შფოთვა განუყრელად სულ თან დამდევენ.

გადავიკაგრე, დავიკარგე, გესმით განა, მე დავიკარგე…

და ეს ცხოვრება მძიმე ტვირთად მაწევს, მამძიმებს,

გავუძლებ განა? – სხვა რა გზაა, წინ წინ მივიწევ.

ცხოვრება დრამას, ტრაგედიას ფილმს ემსგავსება,

მეც მსახიობად, მთავარ გმირად ყველამ მიმიღეთ.

 

 

Posted in Uncategorized | დატოვე კომენტარი

შემოდგომის სიყვარული

მე მიყვარს წვიმა, ნისლი და…

თვით შემოდგომის ფერი…

აწითლებული ჭალა და,

გაყვითლებული ველი.

ვენახში ვაზის ბრდღვიალი,

სუნი დაჭრილი ლერწმის,

რთველში აჭრილი აკიდო,

ჩამავალი მზის ფერი…

მე შემოდგომის წუხილის

სიყვარულისაც მესმის…

სევდანარევი ალერსის

გახუნებული ტრფობის.

დაბერებული ვნების და

ერთად განვლილი წლების.

მე მიყვარს წვიმა, ნისლი და…

თვით შემოდგომის ფერი….

Posted in Uncategorized | დატოვე კომენტარი

ჰარი პოტერის გალაშქრება ინტერნეტ სივრცეში – Spread the Word

ვირუსული მარკეტინგის წარმატების ფორმულა 

სოციალური მედია თანამედროვე მარკეტინგული კომუნიკაციის, ასევე პიარის  განუყოფელ ნაწილად იქცა.  რეალურად ჩახლართულმა, ობობას ქსელივით დაქსასულმა ქსელმა მიზნობრივი აუდიტორია როგორც არასდროს ისე დაახლოვა ინფორმაციის მიმწოდებელთან, უფრო მეტიც მათ შორის არა ცალმხრივი, ორმხრივი კომუნიკაცია უზრუნველყო.  მისი დახმარებით შესაძლებელია თანამოაზრეთა ჯგუფის მობილიზება, გარკვეული იდეის გარშემო შემოკრება, ღონისძიების გამართვა თუ მარტივად ინფორმაციის გავრცელება… მრავალფუნქციური ქსელის განხილვისას, ჩემი ყურადღება კულტურის დარგში სოციალური მედიის გამოყენების საერთაშორისო პრაქტიკამ მიიზიდა. როგორ შეიძლება გამოვიყენოთ ჩვენთვის ნაცნობი სივრცე საყვარელი პერსონაჟის წინ წამოსაწევად ან თუნდაც ახალი სერიის გამოშვები შესახებ ინფორმაციის გასავრცელებლად?

თანამედროვე მარკეტინგსა და საზოგადოების ურთიერთობის სფეროში ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად ჰარი პოტერი განიხილება. Continue reading

Posted in Uncategorized | დატოვე კომენტარი

ხელით დაჭერილი ზვიგენი და ვეფხვზე ამხედრებით გასეირნება – მანძილი ირეალური სამყაროდან რეალურამდე!

თუ მოინდომებ, ყველაფერს შეძლებ – ამ სიტყვებში ეჭვი ალბათ არც არავის ეპარება. მეც თითქოსდა დღეს აღმოვაჩინე, რომ  თურმე რეალურსა და ირეალურ სამყაროში შორის მანძილი არც მეტი არც ნაკლები მხოლოდ ერთი ნაბიჯია.  შესაბამისად ზვიგენის ხელით დაჭერა და ვეფხვით გასეირნება ისეთივე რეალურია ყველასთვის, როგორც ლისის ტბაზე ლიფსიტას ანკესით დაჭერა და მეგობრებთან ერთად გასეირნება. თანაც გაითვალისწინეთ, ამისთვის არც ოკეანის შუაგულში მოგიწევთ გასვლა და არც ჯუნგლებში ხეტიალი.

დაიბენით? საუბარი 3D  ტექნოლოგიით შესრულებულ მხატვრობაზე მაქვს.  ამ ტექნოლოგიას მართლაც შეუძლია შეუძლებელი შესაძლებლად აქციოს და თავი თავგადასავლებით სავსე კუნძულზე ამოგაყოფინოთ. ეს ტექნოლოგია განსაკუთრებით საინტერესოა სარელამო ინდუსტრიაში და საზღვარგარეთ საკმაოდ ხშირადაც ვხდებით. ჩვენთან? – პრაქტიკულად არ მიმართავენ. სულ ორი შემთხვევა მახსოვს, მასაც შთაბეჭდილება იმდენად არ მოუხდენია, რომ არც კი ვიცი რისთვის გაკეთდა, ერთ-ერთი მათგანი კი როგორც გადმოცემით ვიცი, მაგრამ  არ მინახავს, ბორჯომის რეკლამას წარმოადგენდა.

Image

Continue reading

Posted in Uncategorized | 3 Comments

კატა წვიმაში

სასტუმროში მხოლოდ ორი ამერიკელი ცხოვრობდა. არც კი იცნობდნენ მათ გვერდით კიბეებზე ჩამავალ ხალხს, რომელიც ოთახისკენ მიმავალ გზაზე ხვდებოდა. მეორე სართულზე განთავსებულ ოთახში ბინადრობდნენ, რომლის ხედი ზღვას, სასტუმროს ბაღსა და ომის ქანდაკებას  გადაჰყურებდა. ბაღში უზარმაზარი პალმები ხარობდა, მათ ქვეშ  სკამები განეთავსებინათ. კარგ ამინდში ყოველთვის ხვდებოდნენ პალიტრიან მხატვარს. როგორც ჩანს მოხიბლული იყო პალმებით, ბაღებისა და ზღვის ხედისკენ მომზირალი სასტუმროების ნათელი ფერებით. შორი გზიდან მომავალი იტალიელები ომის ქანდაკებას ნახვას ეშურებოდნენ. ქანდაკება ბრინჯაოსგან დაემზადებინათ და წვიმის წვეთებისგან დასველებული, ერთიანად ელვარებდა.

წვიმდა.  წვიმის წვეთები ჟრიამულით მოუყვებოდნენ პალმის ფოთლებს და მიწაზე ჟრიამულით ეცემოდნენ. ბაღში წვიმის გუბურები იდგა. ზღვა შფოთავდა, ნაპირისკენ იწევდა, შემდეგ ისევ უკან იხევდა და გაორაგებული ძალით ეხეთქებოდა წინ.  ომის ქანდაკების წინ მდგომი ავტომანქანებს მოედანი გაენთავისუფლებინათ, სადღაც გამქრალიყვნენ. მოედნის პირისპირ მდებარე კაფეში კი… ფანჯარასთან ატუზული მიმტანი წვიმაში დაცარიელებულ მოედანს გასცქეროდა.

ამერიკელის ცოლიც ფანჯრიდან იმზირებოდა.  გარეთ, სწორედ მათ ფანჯარასთან, წვიმით გაწუწული მწვანე მაგიდებს ქვეშ კატა შემძვრალიყო და საცოდავად ცდილობდა გაწუწვისგან თავის დაეცვა.

„ ქვევით ჩავალ და ფისოს ამოვიყვან“ – უცებ გადაწყვიტა ამერიკელის ცოლმა.

„მოდი მე ჩავალ“– საწოლიდანვე შესთავაზა ქმარმა.

„არა, შენ დარჩი, მე თვითონ მივხედავ. საწყალი ფისო, მაგიდისთვის შეუფარებია თავი, რომ არ გაიწუწოს“.

ქმარმა კითხვა განაგრძო, მოხერხებულად იყო მოკალათებული საწოლში, ორივე ბალიში გარშემო შემოეწყო მისაყრდნობად.

„არ დასველდე“– სიტყვა დააწია ცოლს.

ცოლმა კიბეები ჩაირბინა. სასტუმროს მეპატრონე წამოდგა და თავი დაკვრით მიესალმა. მისი სამუშაო მაგიდა მოშორებულ ადგილას იდგა. მაღალი და ტანადი ხანშიშესული მამაკაცი გახლდათ.

„გამარჯობათ“– მიესალმა ქალი, მას მოსწონდა სასტუმროს მეპატრონე.

‘მოგესალმებით სინიორინა, საშინელი ამინდია გარეთ“–  ოთახის სიღრმეში მდგომი სამუშაო მაგიდის უკან აიტუზა. ამერიკელის ცოლსაც მართლაც რომ მოსწონდა იგი.  საოცრად ხიბლავდა მისი ჟესტი, სერიოზული სახით რომ ღებულობდა კომპლიმენტებს. მოხიბლული იყო მისი გრაციოზულობითა და ღირსეულობით, განსაკუთრებით სწორედ მისდამი გამოჩენილი თავაზიანობით. ასევე მოსწონდა, მეპატრონის დამოკიდებულება სასტუმროს და თავისი, როგორც სასტუმროს მთავარი ადმინისტრატორის მოვალეობის შეგრძნება, უკვე სიბერე შეპარული, ცხოვრებისგან დამძიმებული სახე და დიდი ხელები.

მასზე ფიქრებში წასულმა ქალმა, კარი გააღო და გარეთ გაიხედა. კოკისპირულად წვიმდა. საწვიმურში გამოწყობილმა კაცმა დაცარიელებული მოედანი გადმოჭრა და კაფისკენ გამოეშურა. კატაც სადღაც იქვე უნდა ყოფილიყო.  ფოთლების ქვეშ გავლა შესაძლებელი იყო და ის–ის იყო ქალი გასასვლელად გაემართა, რომ ზურგს უკან ქოლგა გაიხსნა.  მოახლემ, რომელიც მათ ოთახს უვლიდა,  თავაზიანად, მაგრამ იტალიურად  მიმართა:

„თქვენი დასველება არ შეიძლება“ – და გაუღიმა.  რა თქმა უნდა სასტუმროს მეპატრონის გამოგზავნილი იყო.

ქალი ქოლგიან მოახლესთან ერთად გაივდა გარეთ , გაუარა  ქვის ბილიკი ვიდრე  საკუთარი ოთახის ფანჯრის ქვეშ არ მივიდა. მაგიდა ადგილზე დახვდა, წვიმას მტვერი გადაერეცხა და მწვანედ ელვარებდა, კატა კი არსად ჩანდა. ქალი სასოწარკვეთილებამ მოიცვა, იმედი გაუცრუვდა. მოახლემ შეხედა:

–         რამე დაკარგეთ სინიორა?

–         კატა.

–         კატა?

–         დიახ, დიახ.

–         კატაო ამბობთ?– მოახლემ გადაიკისკისა – კატა წვიმაში?

–         დიახ– მიუგო ამერიკელმა,–მაგიდის ქვეშ იყო შემძრალი. როგორ მინდოდა, გულით მსურდა კნუტი მყოლოდა.

ვიდრე ქალი ინგლისურად საუბრობდა, მოახლეს სახეზე მკაცრი იერი გადაეფინა.

–         წამობრძანდით სინიორა, უკან უნდა დაბრუნდეთ, თორემ ერთიანად დასველდებით.

–         ვფიქრობ, მართალი ბრზანდებით– მიუგო ამერიკელმა.

ქვის ბილიკებს უკანვე გამოუჰყვნენ და შიგნით შევიდნენ. ქოლგის დასაკეცად, მოახლე მცირე ხნით გარეთ შეყოვნდა. ამერიკელის ცოლმა, ცაუარა თუ არა სასტუმროს მეპატრონის კაბინეტს, ეს უკანასკნელიც ფეხზე წამოიმართა და თავაზიანად დაუკრა თავი.ქალმა მცირედი სითბო, განსაკუთრებულობის შეგრძნება დაეუფლა, თითქოს მასზე მნისვნელოვანი იმ წუთისთვის არავინ და არაფერი არსებობდა ამქვეყნად. კიბეებს აუყვა. ოთახის კარები შეაღო. ჯორჯი კვლავ საწოლზე იწვა და კითხულობდა.

–         რაო? მპიყვანე კატა? – ჰკითხა ქმარმა და წიგნი გვერდზე გადადო.

–         წასული დამხვდა.

–         ნეტავ სად უნდა წასულიყო?– უგულოდ იკითხა, როგორც ჩანს დიდად არ ენაღვლებოდა, უბრალოდ თვალებს ასვენებდა კითხვისგან.

ქალი საწოლზე ჩამოჯდა.

–         არადა როგორ მინდოდა, გულით მსურდა ის საწყალი კნუტი ჩემი გამხდარიყო, არც კი ვიცი რატომ მინდოდა ასე ძალიან, მაგრამ… სახალისო სულაც არ უნდა იყოს კატად ყოფნა, მით უფრო ასეთ წვიმაში.

ჯორჯი კვლავ წიგნს კითხულობდა.

ქალი ადგა, ტრილიაჟის სარკის წინ დაჯდა, ყურადღებით ათვალიერებდა საკუთარ თავს ხელის სარკით. გულდასმით შეისწავლა პროფილი, ჯერ ერთი მხარე, შემდეგ მეორე.  მერე შემოტრიალდა და კეფას  ად კისერს დაუწყო დათვალიერება.

–         როგორ ფიქრობ, ხომ არ აჯობებდა, თმა რომ გმეზარდა?– ჰკითხა ქმარს, ისე რომ თვალი არ მოუცილებია საკუთარი პროფილისათვის.

ჯორჯმა კითხვა შესწყვიტა, , ქალის კისერს შეხედა, რომლის უკანა მხარეს თმები ბიჭივით იყო აჭრილი.

–         მე მომწონს შენი ეს ვარცხნილობა.

–         ხომ, მაგრამ დავიღალე – უპასუხა ქალმა – დამღალა ბიჭის იერმა.

ჯორჯმა პოზა შეიცვალა საწოლზე. მთელი მათი საუბრის განმავლობაში, ქალისთვის თვალებში არ შეუხედავს.

–         ძალიან მომხიბლველად გამოიყურები – უთხრა მან.

ქალმა სარკე ტრილიაჟზე დადო, ფანჯარასთან მივიდა და შორს ჰორიზონტს გახედა. ბინდდებოდა.

–         მინდა შემეძლოს თმის უკან გადავარცხნა, ერთად შეკვრა და მსხვილი ნაწნავის კისერზე შეხების შეგრძნება – მოულოდნელად ალაპარაკდა ქალი– მინდა მყავდეს პატარა კატა, რომელსაც მუხლებზე დავისვავ და ხელს გადავუსვავ, მოვესიყვარულები. გარდერობის განახლებაც მინდა.

–         კარგი, რა გეყოფა, საქმე თუ არ გაქვს, რამე აიღე წასაკითხად, გაერთობი. – ჯორჯი კვლავ წიგნს მიუბრუნდა.

–         ცოლი ჰორიზონტს გასცქეროდა, კუპრივით ბნელი ღამე იყო და პალმის ხეებს კვლავ აწვიმდა.

–         სულერთია, მინდა მყავდეს კატა – გადაჭრით თქვა ქალმა,– კატა მინდა, თანაც ახლავე. თუ თმის გაზრდა და გართობა არ შემიძლია, ხომ შეიძლება კატა მაინც რომ ვიყოლიო?

ჯორჯი არ უსმენდა, წიგნს ჩასჩერებოდა. ქალი ფანჯრიდან იმზირებოდა, სადღაც მოედნის შუაგულს ნათურა ანათებდა.

ვიღაცამ კარებზე დააკაკუნა.

–მობრძანდით– გასძახა ჯორჯმა და კითხვა წამით შეწყვიტა.

ზღურბლთან მოახლე იდგა, ხელში უზარმაზარ ჯავშანში გახვეული კატა ეჭირა. მაგრად ჩაეხუტა, თითქოს ეშინოდა, არ გაქცეოდა.

–         ბოდიშს ვიხდი, სასტუმროს მეპატრონემ ქალბატონტან გამომატანა.

.

ე. ჰემინგუეი

Posted in Uncategorized | 2 Comments

ისრის მიმართულებით – პაოლო კოელიო

გაგრძელება

მშვილდისრის მართვა

შეინარჩუნე სიმშვიდე და ღრმად ისუნთქე, მოკავშირეები ყოველ შენს ნაბიჯს, ქმედებას აკვირდებიან და შეუმჩნეველი არაფერი დარჩებათ, ისინი საჭიროებისათანავე მხარში ამოგიდგებიან. მაგრამ გახსოვდეს,  რომ შენს ოპონენტსაც თვალი უჭირავს შენზე, მან კარგად იცის, თუ როგორ უნდა განასხვაოს თვადაჯერებული ხელის მიერ მშვილდის ჭერას მერყევისა და სწავლების გზას შემდგარი მეისრისგან. ემოციის გასაფანტად და კონცენტრაციის მობილიზებაში ღრმად სუნთქვა დაგეხმარება. ასე შესძლებ აკონტროლო თითოეული ნაბიჯი. როდესაც მშვილდისარს დაიჭერ, თავისუფლად დაეუფლე, სხეულის წინ დაიჭირე და გონებაში ყველა იმ ეტაპს მოუხმე, რომელიც კი ამ სანუკვარი გასროლისთვის მზადებისას გაიარე.

გახსოვდეს, ნუ აჰყვები ემოციებს, სხვანაირად უბრალოდ წარმოუდგენელია ყველა აუცილებელ წესს მოუყარო თავი და ცივი გონებით გაანალიზო ყველა სათუთი მომენტი, რომელიც კი კონკრეტული ნაბიჯის გადადგმისას გვხდებოდა, შესაბამისად წარმოქმნილი დაბრკოლების გადაჭრის გზის მონახვაც გაგიჭირდება სხვანაირად.

მხოლოდ ასე შესძლებ გამნტკიცდე, დარწმუნდე საკუთარ ძალებში, მხოლოდ ასე შეწტყვეტს გასროლის მოლოდინში მყოფი ხელი კანკალს. Continue reading

Posted in Uncategorized | %(count)s კომენტარი

მე შენ მიყვარხარ!

მიყვარხარ, მიყვარხარ, მიყვარხარ! მი-ყვარ-ხარ!

Posted in Uncategorized | დატოვე კომენტარი